МЕЖАНЬ

Ме́жань

Перыяд унутрыгадавога гідралагічнага цыклу з працяглым стаяннем нізкага ўзроўню вады і малога сцёку ў рэках.

Узнікае ў выніку рэзкага памяншэння прытоку вады з вадазборнай плошчы, калі пераважная роля ў рачным сцёку належыць падземным водам.

Адрозніваюць межань летне-асеннюю і зімовую.

Да летне-асенняй адносяць перыяд ад канца разводдзя да асенніх паводак, а пры іх адсутнасці — да пачатку ўтварэння лёду на рэках.

Зімовая межань — перыяд ад пачатку ўтварэння лядовага покрыва да пачатку разводдзя.

На Беларусі летне-асенняя межань пачынаецца ў канцы мая — сярэдзіне чэрвеня і заканчваецца ў кастрычніку — лістападзе; амаль штогод перарываецца дажджавымі паводкамі. У сярэднім межань працягваецца 67⁠–⁠96 сутак для вялікіх рэк, для малых і сярэдніх — 82⁠–⁠171 сутак; мінімальная працягласць складае 15⁠–⁠50 сутак на вялікіх рэках і 5⁠–⁠30 сутак на малых і сярэдніх. Аб’ём сцёку летне-асенняй межані складае 5⁠–⁠20 % гадавога сцёку для малых і сярэдніх рэк і 7⁠–⁠12 % для вялікіх рэк.

Зімовая межань звычайна усталёўваецца ў канцы лістапада — сярэдзіне снежня; у перыяд моцных адліг можа перарывацца зімовымі паводкамі. Працягласць найбольш малаводнага перыяду (люты — сакавік) на рэках Беларусі можа дасягаць 60–70 сутак. Аб’ём сцёку зімовай межані складае 5⁠–⁠15 % гадавога сцёку.